Leons Briedis (ur. 1949 w regionie Madona) – poeta, pisarz, eseista, krytyk literacki, tłumacz poezji i prozy, wydawca. Pomimo represji władz sowieckich był nieustępliwym propagatorem międzynarodowych kontaktów literackich. Od1974 roku jest członkiem Łotewskiego Związku Pisarzy, a od 1987– członkiem PEN Clubu, a także honorowym członkiem Łotewskiej Akademii Nauk i Instytutu Filozofii i Socjologii. W trakcie swojej kariery udzielał się w różnych instytucjach kulturalnych na Łotwie.Był redaktorem naczelnym i wydawcą czasopisma akademickiego „Kentaurs XXI”, które założył i prowadził w latach 1992–2010. Był także dyrektorem wydawnictwa Minerva. Briedis otrzymał wiele nagród literackich, zarówno na Łotwie, jak i za granicą – rumuński Związek Pisarzy przyznał mu nagrodę za popularyzację kultury rumuńskiej na Łotwie. W 1999 roku otrzymał łotewski Order Trzech Gwiazd, a w roku 2010 został laureatem Literackiej Nagrody im.Ojārsa Vācietisa za tomik wierszy Mijkrēšļa rokraksts. W 2015 roku otrzymał coroczną łotewską nagrodę literacką za całokształt twórczości,a także w 2016 roku za książkę wierszy dla dzieci Saputrotāputra został nominowany do prestiżowej łotewskiej literackiej Nagrody Jānisa Baltvilksa. Zmarł w trakcie prac redakcyjnych nad antologią 1 lutego 2020 roku.

Māra Zālīte (ur. 1952 w Krasnojarsku) – Urodziła się w 1952 roku w Krasnojarsku na Syberii, gdzie jej rodzina została deportowana w 1941 roku przez reżim sowiecki. Gdy Zālīte miała cztery lata, jej rodzina wróciła na Łotwę. W 1975 roku ukończyła studia na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łotewskiego. Równolegle do kariery pisarskiej pracowała w Związku Pisarzy Łotwy, gdzie prowadziła Studio Młodych Pisarzy. W 1989 roku została redaktorką naczelną magazynu „Karogs”. W 2000 roku została prezesem Łotewskiego Stowarzyszenia Autorów (AKKA / LAA ). W latach 1977–1990 Zālīte recenzowała poezję dla magazynu „Liesma”. Jest także członkiem powierniczym Rady Biblioteki Narodowej, członkiem Rady Doradczej ds. Praw Autorskich Ministerstwa Kultury, członkiem honorowym Akademii Nauk. W latach 2002–2004 przewodniczyła Państwowej Komisji Językowej. Jest łotewską poetką, dramaturgiem, eseistką, komentatorką polityki i kultury, która angażuje się w znaczące projekty kulturalne i społeczne, a także działalność publiczną. W 2019 roku jej książka Paradīzes putni została wyróżniona łotewską nagrodą literacką. Jej prace zostały przetłumaczone na język niemiecki, rosyjski, angielski, estoński, litewski, szwedzki.

Knuts Skujenieks (ur. 1936 w Rydze) – poeta, tłumacz, krytyk literacki, studiował filologię łotewską na Uniwersytecie Łotwy i kontynuował studia w Instytucie Literatury im. Maksyma Gorkiego w Moskwie w roku 1961. Jako młody poeta, w roku 1962, Skujenieks został aresztowany i oskarżony o szerzenie „antysowieckiej propagandy”, za co został skazany na siedem lat w obozie pracy przymusowej w Mordowii. Podczas uwięzienia nadal pisał wiersze, które nawet po jego zwolnieniu były objęte zakazem publikacji. Jego pierwsza książka została wydana w 1978 roku – Skujenieks miał wtedy 42 lata. W 2008 roku otrzymał Nagrodę Literacką Zgromadzenia Bałtyckiego (2008) za swoje Dzieła zebrane w ośmiu tomach.

Jānis Rokpelnis (ur. 1945 w Rydze) – poeta, eseista, urodził się w Rydze w rodzinie pisarza Fricisa Rokpelnisa. Studiował psychologię i filozofię na Uniwersytecie Leningradzkim (1963–1969), ukończył filozofię na Wydziale Historii i Filozofii na Państwowym Uniwersytecie Łotwy. Wykłada filozofię i teologię. Rokpelnis jest członkiem honorowym Łotewskiej Akademii Nauk. Pracował w Państwowym Muzeum Sztuki, w Riga Film Company, w redakcji tygodnika kulturalnego„Literatura un Māksla”, w dzienniku „Labrīt” oraz czasopiśmie literackim „Karogs”. Przez kilka lat pracował jako konsultant poezji w Związku Pisarzy Łotwy i prowadził warsztaty poezji w 2004 roku. Redagował liczne tomy poezji i prozy młodszych autorów. Opublikował sześć zbiorów poezji Zvaigzne, putna ēna un citi (1975), Rīgas iedzimtais (1981), Vilciens no pilsētas R. (1986), Līme (1991), Lirika (1999), Vārti (2004) oraz dwa zbiory esejów Rīgas iedzimtie (1997), …jeb Dievs nav mazais bērns (2003). Jest autorem licznych scenariuszy do filmów lalkowych – np. Umurkumurs (1976), Vanadziņš (1978), libretta do musicalu Meistars Aleksandrs (2002), a także powieści biograficznej Modus (o modelce i projektantce mody BaibiePuzinie, 2000). Jako ekspert od poezji rosyjskiej przetłumaczył dzieła Aleksandra Błoka, Josifa Brodskiego, Mariny Cwietajewej,Siemiona Hanina i innych. Otrzymał najbardziej prestiżową nagrodę literacką państw bałtyckich – Nagrodę Zgromadzenia Bałtyckiego (2000), a także liczne nagrody krajowe, wśród nich dwukrotnie Nagrodę im. Ojārsa Vācietisa za książkę Rīgas iestaigāšana (2013) i tomik poezji Post factum (2016) oraz nagrodę od magazynu „Latvju Teksti” za zbiór wierszy Nosaukums.

Kārlis Vērdiņš (ur. 1979 w Rydze) – poeta, krytyk i tłumacz, autor artykułów naukowych, monografii. Ukończył studia z zakresu teorii kultury w Łotewskiej Akademii Kultury. W 2009 roku uzyskał tytuł doktora w dziedzinie literatury na Uniwersytecie Łotewskim. Od 2007 roku pracuje w Instytucie Literatury, Folkloru i Sztuki Uniwersytetu Łotewskiego. Jest także członkiem zespołu redakcyjnego czasopisma literackiego „Latvju Teksti”. Przetłumaczył dzieła T.S. Eliota, Williama Carlosa Williamsa i innych współczesnych poetów amerykańskich. Publikuje od 1997 roku i jest uznawany za jednego z najbardziej dojrzałych i wybitnych przedstawicieli najmłodszego pokolenia poetów. Jego własne wiersze zostały zawartew różnych zbiorach w języku angielskim, a także przetłumaczone na język litewski, szwedzki, czeski, polski, słoweński, baskijski i inne. W 2014 roku jeden z jego wierszy – Come to Me – został wymieniony przez ekspertów w London’s Southbank Center wśród 50 największych współczesnych wierszy miłosnych naszych czasów. W 2017 roku został wyróżniony Międzynarodową Nagrodą Literacką Zgromadzenia Bałtyckiego im. Jānisa Baltvilksa za zbiór poezji dla dzieci Tēti.

Ingmāra Balode (ur. 1981 w Rydze) – poetka i tłumaczka, ukończyła Kolegium Sztuki Stosowanej i Łotewską Akademię Kultury. Balode pracowała jako redaktor literacki dla portalu internetowego ¼ Satori(www.satori.lv), gdzie regularnie publikowała współczesna poezję łotewską i przekłady dzieł poetów zagranicznych. Wiersze poetki, opowiadania i artykuły po raz pierwszy pojawiły się w łotewskiej prasie kulturalnej w połowie 1990 roku. Jej pierwszy tom poezji Ledenes, ar kurām var sagriezt mēli został opublikowany w 2007 roku. Jej drugi tom wierszy alba (2012) został równie szeroko przyjęty i dobrze oceniony przez jej współczesnych. Obie książki poetyckie znalazły się na liście do corocznej nagrody literackiej – nagrodzono je w kategorii „debiut” oraz w kategorii„poezja”. Poezja Balode została przetłumaczona na język angielski, litewski, ukraiński, polski i czeski. Przekłada prozę głównie z języków polskiego i angielskiego, a poezję z języków czeskiego, słowackiego i rosyjskiego. Do tej pory jej najważniejsze opublikowane przekłady na język łotewski to powieści Doroty Masłowskiej Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną (2007) oraz powieść Hanny Krall Zdążyć przed Panem Bogiem (2005). Jej przekłady poezji Adama Zagajewskiego i E.E. Cummingsa pojawiły się w łotewskiej prasie kulturalnej. Oprócz pracy jako redaktor i tłumacz jest również gospodynią cyklicznego programu poetyckiego Bronhītsw łotewskim radiu Naba. W 2004 i 2005 roku pomagała organizować coroczne Czytanie Prozy. Należy do Związku Pisarzy Łotwy i uczestniczy w różnorodnych międzynarodowych imprezach literackich,w tym w Pierwszym Światowym Kongresie Tłumaczy Literatury Polskiej w 2005 roku, a także Międzynarodowym Festiwalu Poezji w Pradze w roku 2007. W 2010 roku otrzymała Nagrodę za Tłumaczenie Poezji przyznaną przez łotewskie czasopismo literackie „Latvju Teksti” za przekład wybranych wierszy polskiego poety Adama Zagajewskiego i zestawianie ich w książce Svešā skaistumā.

Edvīns Raups (ur. 1962 w Siguldzie) – (właśc. Edvīns Struka) Studiował na ryskiej Politechnice oraz specjalizował się w kierunku języka i literatury angielskiej na Wydziale Języków Obcych Uniwersytetu Łotewskiego.Pracował także dla tygodnika „Kultūras Forums”. Jest poetą i tłumaczem z języka hiszpańskiego i portugalskiego. Przyczynił się w dużej mierze do wprowadzenia do literatury łotewskiej autorów tradycji latynoamerykańskiej, takich jak Julio Cortázar, Jorge Luis Borges, Octavio Paz. Jego zbiory poezji Vēja nav (1991) i Dzīvo damies (1995) przyniosły mu jeden z najbardziej oryginalnych debiutów poetyckich swoich czasów, zaskakujący metaforami i oparty na szerokiej wiedzy o różnorodnych światowych tradycjach literackich. W roku 1997 ukazał się zbiór wierszy 33 mīklaini dzīves gadi un dzejoļi. Jego czwarta książka poezji uzvāri man kaut ko pārejošu została wydana w 2002 roku. Zbiór poetycki Putn’ został opublikowany w 2008 roku. Po odniesieniach do tematyki społecznej i politycznej twórczość poetycka Raupsa przesunęła się w kierunku osobistej introspekcji i subiektywnych, często intymnych doświadczeń tworzenia. Raups jest uważany za jednego z największych innowatorów łotewskiej poezji lat 90.XX wieku. Krytycy, wypowiadając się na temat jego poezji, często używają terminu surrealizm. Raups otrzymał kilka ważnych łotewskich nagród literackich. Jest laureatem nagrody im. OjārsaVācietisa (2009) i dorocznej łotewskiej Nagrody Literackiej. Jego poezja została przetłumaczona na języki angielski, czeski, fiński, niemiecki, rosyjski i turecki. W 2003 roku opublikowano zbiór poezji Raupsa w Szwecji, a w 2010 kanadyjski wydawca Guernica Editions opublikował tom wybranych wierszy poety pod tytułem Then Touch Me Here.

Juris Kronbergs (ur. 1946 w Sztokholmie) – łotewski poeta i tłumacz mieszkający w Szwecji. Urodził się w 1946 roku w Sztokholmie w rodzinie malarza Rūdolfsa Kronbergsa (rodzice Kronbergsa wyemigrowali do Szwecji, aby uciec przed sowiecką okupacją w 1945 roku). Studiował języki skandynawskie i bałtyckie oraz historię literatury na Uniwersytecie w Sztokholmie. Debiutował w połowie 1960 roku. Tworzył na pograniczu dwóch kultur – szwedzkiej i łotewskiej. Wśród jego przekładów poezji XX i XXI wieku znajdują się wybrane wiersze laureata Nagrody Nobla Thomasa Tranströmera oraz powieść Ulfa Erikssona Creaturesof Glass / Varelser av glas (Janis Roze, 2010). W latach 60. i 70.pracował jako kasjer w sztokholmskim metrze i był członkiem wielu łotewskich zespołów rockowych. Jego pierwszy zbiór poezji nosił tytuł Pazemes dzeja i został opublikowany w postaci arkuszy poetyckich i plakatów. Twórczość Kronbergsa stała się jednym z najlepszych przykładów buntu w literaturze łotewskiej lat 60. Pełnił funkcję prezesa łotewskiego PEN Clubu, pracował jako tłumacz dla szwedzkiego parlamentu oraz pełnił funkcję attaché kulturalnego w łotewskiej ambasadzie w Sztokholmie. Jedną z jego najlepiej ocenianych i popularnych książek jest cykl wierszy Vilks Vienacis, który został przetłumaczony na język estoński i szwedzki, a także na angielski. Jego łotewski oryginał został nagrodzony przez Łotewski Związek Pisarzy w 1997 roku i wydany jako nagranie głosowe na Łotwie i w Szwecji (z muzyką Kristapa Grasisa). Od 1992 roku Kronbergs był członkiem Łotewskiego Związku Pisarzy, a także honorowym członkiem Łotewskiej Akademii Nauk.Przetłumaczył i skompilował także antologię poezji łotewskiej w języku norweskim (wraz z norweskim poetą Oddem Abrahamsenem). Jego wybrane przekłady poezji szwedzkiej Mani zviedri zostały opublikowane na Łotwie. Kronbergs otrzymał kilka ważnych nagród literackich Łotwy – Nagrodę Literacką im. Aleksandra Čaksa (w 2005), łotewski Order Trzech Gwiazd (w 1998) i szwedzki Order Gwiazdy Północnej. Zmarł w trakcie prac redakcyjnych nad antologią 6 lipca 2020 roku.

Uldis Bērziņš (ur. 1944 w Rydze) – poeta i tłumacz. Studiował filologię łotewską na Uniwersytecie Łotewskim (1962–1964). Pierwsze wiersze opublikował w roku 1963, a pierwszy zbiór poezji ukazał się w 1980. Studiował język turecki na Wydziale Orientalistyki Uniwersytetu w Leningradzie (1968–1971). Brał udział w międzynarodowym seminarium na temat przekładu Biblii na Amsterdam Open University, czy w badaniach terenowych na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Lund dotyczących tłumaczenia Koranu. Od 2002 roku wykładał język turecki na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Łotewskiego. Tłumaczy z języków słowiańskich, hebrajskiego, tureckiego, irańskiego, niemieckiego. Jest uważany za jednego z najważniejszych współczesnych tłumaczy łotewskich, mającego wpływ na poezję i przekłady wielu poetów. Został członkiem Łotewskiego Komitetu opracowującego i czuwającego nad tekstem Biblii i jest honorowym członkiem Łotewskiej Akademii Nauk (1992). Został odznaczony Orderem Trzech Gwiazd (1995), otrzymał Nagrodę im. Zinaidy Lazdy (1994), Nagrodę Zgromadzenia Bałtyckiego (1995) oraz Nagrodę Spidola( łot. Spīdola balva) (2000) przyznawaną przez Łotewską Fundację Kultury. W roku 2009 otrzymał Nagrodę Dni Poezji za przekłady poezji. W tym samym roku został laureatem dorocznej Nagrody Literackiej za zbiór wierszy Saruna ar Pastnieku. W 2017 roku uhonorowano go za całokształt twórczości. Bērziņš jest jedną z najważniejszych postaci we współczesnej literaturze łotewskiej, idolem wielu poetów, pisarzy i czytelników na całym świecie. Jego przekłady poezji w sposób szczególny ukształtowały tradycję literacką Łotwy.

Inese Zandere (ur. 1958 w Dobele) – ukończyła Wydział Filozoficzny na Uniwersytecie Łotwy w 1981 roku; wykładała filozofię i socjologię na Łotewskim Uniwersytecie Państwowym i pracowała jako redaktor w wydawnictwie Avots oraz w dzienniku „Diena”,a także była wydawcą gazety dla dzieci w latach 1987–1990. Należy do założycieli-redaktorów magazynu „Rīgas laiks”, który organizował centrum życia intelektualnego na Łotwie od pierwszego wydania w 1993 roku. Jest również jedną z założycieli i redaktorów naczelnych spółki wydawniczej „Liels un mazs”. Należy do Związku Pisarzy Łotwy oraz Stowarzyszenia Pisarzy Łotewskich. Opublikowała trzy zbiory wierszy dla dorosłych i piętnaście tomików wierszy oraz bajek dla dzieci. Jej zbiór wierszy dla dorosłych Melnāsčūskas maiznīca (2003) otrzymał Nagrodę im. Ojārsa Vācietisa, a także doroczną Nagrodę Kultury dziennika „Diena” oraz krajową Nagrodę Literacką w 2004 roku. Otrzymała nagrodę Ministerstwa Kultury za wkład w rozwój literatury dziecięcej (2007) oraz Order Trzech Gwiazd – najwyższą nagrodę państwową Republiki Łotewskiej(2008). Autorka jest zaangażowana w działalność łotewskiej sekcji IBBY – Międzynarodowej Izby ds. Książek dla Młodych. Twórczość Zandere została przetłumaczona na wiele języków, w tym rosyjski, angielski,szwedzki, niemiecki, litewski, węgierski, czeski, ukraiński, polski,bułgarski i mołdawski.

Liana Langa (właśc. Liāna Bokša, ur. 1960 w Rydze) – poetka, studiowała w pracowni malarskiej Biruty Delles i na Wydziale Filologicznym Łotewskiego Uniwersytetu Państwowego (1979–81). Publikuje od 1988roku. W roku 1991 wyjechała do USA, gdzie jako studentka New School College w Nowym Jorku studiowała filozofię i literaturę XX wieku. Pracowała jako tłumacz z języka rosyjskiego i angielskiego. Była konsultantką projektu Literature Express / Europe 2000. Jej poezję można opisać jako intelektualną.Wyraża sprzeciw wobec powojennej poezji łotewskiej poprzez rezygnację z naiwności i obrazów sielskiej idealizacji ludzkości. Jes tdaleka od patosu. Poezja Langi umiejętnie równoważy groteskowe,brzydkie, a nawet dysharmoniczne elementy ze zdystansowaną,lecz wyczuwalną miłością i szczerością pozbawionymi sentymentalnej neurastenii. Jej poezja jest osadzona w obserwacji codziennych sytuacji, ale tworzy ją także poprzez obserwacje medytacyjne. Jest autorką czterech zbiorów poezji. W 2010 roku ukazał siętom Vilkogas zawierający wiersze napisane w latach 2006–2010. Poezja Langi została przetłumaczona na angielski, niemiecki, francuski, szwedzki, turecki, bułgarski, węgierski, litewski, rosyjski i inne.

Olga Anna Wiewióra – urodzona tego samego dnia, co George Bernard Shaw i Mick Jagger, ale zdecydowanie później. Kiedyś – redaktor naczelna Częstochowskiego Magazynu Literackiego „Galeria”. Teraz – niezależna tłumaczka i redaktorka. Czasami – autorka opowiadań (w „Twórczości”) i przekładów (w „Odrze”) pod pseudonimem literackim (A. Keller). Debiut – powieść „Listy Nauzykai” (Lublin 2011) wyróżniona I nagrodą w XXI Konkursie Literackim Lubelskiego Oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich „Na najlepszą książkę młodego autora”. Od 2014 roku zajmuje się tłumaczeniem współczesnej poezji łotewskiej – stypendystka Międzynarodowego Domu Pisarzy i Tłumaczy w Ventspils (Łotwa) oraz Translation House Looren (Szwajcaria). W 2016 roku wyróżniona stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie literatury. W 2018 roku uhonorowana Międzynarodową Nagrodą Literacką i Artystyczną im. Pantelejmona Kulisza (Ukraina). Dlaczego Łotwa? Bo…

"

"

"

"