Data wydania
Lublin, 2022
Liczba stron
248
ISBN
978-83-64375-61-3
Współwydawca
-
Seria
Wschodni Express
Język oryginału
rosyjski
Przekład
Zbigniew Dmitroca
Forma wydania
papierowa
Oprawa
miękka
Wymiary
21 x 13 x 2 cm
Projekt okładki
Ewelina Kruszewska
Igor Pomierancew (ur. w 1948 roku w Saratowie) – pisarz, dziennikarz, dysydent w czasach ZSRR. Dorastał w Czerniowcach – i tam również ukończył uniwersytet. Od 1978 roku mieszka na Zachodzie: w Niemczech, w Wielkiej Brytanii, w Czechach. Od lat pracuje w zagranicznych rozgłośniach rosyjskojęzycznych – w „BBC” i w „Radiu Swoboda”.
Autor kilkunastu książek prozatorskich, esejów, liryki. W literaturze zajmuje się czterema żywiołami: wodą (książka o winie: „Późny zbiór”), ziemią („Czernowitz, Cziernowcy, Czerniwci”), powietrzem (pamiętnik radiowy „Wy mnie słyszycie?”) i ogniem („Homo Eroticus” – liryka miłosna). Jego wiersze i prozę przełożono m.in. na: ukraiński, angielski, polski, czeski, niemiecki. Zrealizował kilka filmów dokumentalnych, m.in. o wojnie na wschodzie Ukrainy („Szew. Psycholog na wojnie”, „Amputacja”). Stały uczestnik festiwalu poetyckiego „Meridian Czernowitz”.
dowiedz się więcej
Zbigniew Dmitroca (ur. 1962 w Niewirkowie) – poeta, tłumacz, satyryk i prozaik. Autor zbiorów wierszy oraz powieści „Ostatnia okazja”. Pisze książki i sztuki teatralne dla dzieci. Przełożył wiersze poetów rosyjskich, które wiele lat były prezentowane m.in. w „Programie II Polskiego Radia”. Opublikował autorskie przekłady poezji Anny Achmatowej („Milczenie było moim domem”), Władimira Britaniszskiego („Krzyk duszy”), Władysława Chodasiewicza, Mariny Cwietajewej, Marii Stiepanowej. Na rosyjski przełożył wiersze Bolesława Leśmiana. Jako współtłumacz przełożył utwory Sołomona Barta, Aleksandra Błoka, Josifa Brodskiego, Nikołaja Gumilowa, Fiodora Tiutczewa i Tomasa Venclovy. Jest autorem antologii współczesnej poezji rosyjskiej („Radio Swoboda”). Jedni znają go jako tłumacza poezji rosyjskiej, inni – jako autora literatury dziecięcej, jednak niewielu wie, że jest również satyrykiem, który w mediach społecznościowych komentuje wydarzenia polityczne.
dowiedz się więcej
"
W niewielu wersach białego wiersza nie znajdziemy czytelnego liryzmu, co nie znaczy, że go nie ma. Jednak żeby go dostrzec, trzeba wysiłku i uwagi, bo w tych utworach „najważniejsze są przerwy między słowami”, a za pozornym chłodem i wyraźną ironią, sardonicznym, zgrzytliwym śmiechem, wyczuwa się wrażliwość, która nałożyła zbroję, by nie można było łatwo jej zranić. Stosunkowo najbardziej uczuciowe zdają się być wiersze poruszające temat zapewne nieobcy autorowi, temat emigracyjnej osobności, która nie pozwala zapomnieć, każe pielęgnować wspomnienia.
"
Doris. Sztukater
"
"


































