Andrij Saweneć, Jurko Gudź, Mykola Sobolivskyi, Wschodni Express,

Jurko Gudź

Barykady na Krzyżu

35,00 zł

Kup książkę: 35 zł

Andrij Saweneć, Jurko Gudź, Mykola Sobolivskyi, Wschodni Express,

Jurko Gudź

Barykady na Krzyżu

Kup książkę: 35 zł

35,00 zł

Data wydania

Lublin, 2014

Liczba stron

56

ISBN

978-83-64375-04-0

Współwydawca

-

Seria

Wschodni Express

Język oryginału

ukraiński

Przekład

Andrij Saweneć

Forma wydania

książka

Oprawa

twarda

Wymiary

24 x 32 x 1

Projekt okładki

Mykola Sobolivskyi

Opis

Ostatni poemat Jurka Gudzia. Apokaliptyczna wizja starcia na barykadach w centrum ukraińskiej stolicy, zrodzona w okresie stagnacji późnych lat dziewięćdziesiątych, urzeczywistniła się zimą w wydarzeniach kijowskiego Majdanu (2013/2014). Poemat podejmuje pytania o to, w jakim stopniu literatura potrafi odwracać, przewidzieć czy też wytwarzać rzeczywistość.

O autorach/autorkach

Jurko Gudź (właśc. Jurij Gudź, ur. 1956 na Żytomierszczyźnie) – poeta, prozaik, dramatopisarz, krytyk literatury i krytyk sztuki, eseista, publicysta, malarz, dziennikarz, tłumacz, performer. Jedna z ważnych postaci ukraińskiego undergroundu literackiego przełomu lat 80. i 90. XX wieku.

Ukończył technikum geologiczne w Kijowie oraz Kijowski Państwowy Instytut Pedagogiczny im. M. Drahomanowa. Pracował jako geolog eksplorator, jako nauczyciel historii i plastyki w wiejskich szkołach, jako muzealnik w muzeum etnograficznym, jako dozorca nocny w sanatorium, a także jako redaktor w redakcjach gazet i czasopism oraz w wydawnictwach. W Żytomierzu prowadził warsztaty literackie. W 2020 roku został zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach.

Pierwszy tomik poetycki – „Postscriptum do milczenia” (1990) – został ufundowany przez anonimowego darczyńcę i ukazał się w Toronto (sam autor dowiedział się o nim dopiero po 8 latach). Ogłosił drukiem tomiki: „Mały koncert dla samotnego kronopia” (1991), „Hafty, kronopie, bez” (1992), „Mleko kronopi glosolalijne” (1994), „Walka z chorym aniołem” (1997). Wydał również powieści: „Nie-my” i „Hesychia”, publikowane na łamach czasopisma „Kurjer Krywbasu”. Jest również autorem zbioru opowiadań „Zaklinanie niewidzialnych skrzydeł” (2001). Profetyczny poemat „Barykady na Krzyżu” ukazał się już po śmierci autora.

Laureat Nagrody Międzynarodowego Konkursu Poetyckiego w Triuggio we Włoszech (1994), Nagrody Fundacji im. J. Baczynskiego „W zwierciadle słowa” (USA, 1997), Ogólnoukraińskiej Nagrody im. Iwana Ohijenki w dziedzinie literatury (2001).

dowiedz się więcej

Jurko Gudź

O tłumaczach/tłumaczkach

dowiedz się więcej

Andrij Saweneć

Media

"

Recenzje

Opis

Ostatni poemat Jurka Gudzia. Apokaliptyczna wizja starcia na barykadach w centrum ukraińskiej stolicy, zrodzona w okresie stagnacji późnych lat dziewięćdziesiątych, urzeczywistniła się zimą w wydarzeniach kijowskiego Majdanu (2013/2014). Poemat podejmuje pytania o to, w jakim stopniu literatura potrafi odwracać, przewidzieć czy też wytwarzać rzeczywistość.

O autorach/autorkach

Jurko Gudź

Jurko Gudź (właśc. Jurij Gudź, ur. 1956 na Żytomierszczyźnie) – poeta, prozaik, dramatopisarz, krytyk literatury i krytyk sztuki, eseista, publicysta, malarz, dziennikarz, tłumacz, performer. Jedna z ważnych postaci ukraińskiego undergroundu literackiego przełomu lat 80. i 90. XX wieku.

Ukończył technikum geologiczne w Kijowie oraz Kijowski Państwowy Instytut Pedagogiczny im. M. Drahomanowa. Pracował jako geolog eksplorator, jako nauczyciel historii i plastyki w wiejskich szkołach, jako muzealnik w muzeum etnograficznym, jako dozorca nocny w sanatorium, a także jako redaktor w redakcjach gazet i czasopism oraz w wydawnictwach. W Żytomierzu prowadził warsztaty literackie. W 2020 roku został zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach.

Pierwszy tomik poetycki – „Postscriptum do milczenia” (1990) – został ufundowany przez anonimowego darczyńcę i ukazał się w Toronto (sam autor dowiedział się o nim dopiero po 8 latach). Ogłosił drukiem tomiki: „Mały koncert dla samotnego kronopia” (1991), „Hafty, kronopie, bez” (1992), „Mleko kronopi glosolalijne” (1994), „Walka z chorym aniołem” (1997). Wydał również powieści: „Nie-my” i „Hesychia”, publikowane na łamach czasopisma „Kurjer Krywbasu”. Jest również autorem zbioru opowiadań „Zaklinanie niewidzialnych skrzydeł” (2001). Profetyczny poemat „Barykady na Krzyżu” ukazał się już po śmierci autora.

Laureat Nagrody Międzynarodowego Konkursu Poetyckiego w Triuggio we Włoszech (1994), Nagrody Fundacji im. J. Baczynskiego „W zwierciadle słowa” (USA, 1997), Ogólnoukraińskiej Nagrody im. Iwana Ohijenki w dziedzinie literatury (2001).

dowiedz się więcej

Jurko Gudź

O tłumaczach/tłumaczkach

Jurko Gudź

Jurko Gudź (właśc. Jurij Gudź, ur. 1956 na Żytomierszczyźnie) – poeta, prozaik, dramatopisarz, krytyk literatury i krytyk sztuki, eseista, publicysta, malarz, dziennikarz, tłumacz, performer. Jedna z ważnych postaci ukraińskiego undergroundu literackiego przełomu lat 80. i 90. XX wieku.

Ukończył technikum geologiczne w Kijowie oraz Kijowski Państwowy Instytut Pedagogiczny im. M. Drahomanowa. Pracował jako geolog eksplorator, jako nauczyciel historii i plastyki w wiejskich szkołach, jako muzealnik w muzeum etnograficznym, jako dozorca nocny w sanatorium, a także jako redaktor w redakcjach gazet i czasopism oraz w wydawnictwach. W Żytomierzu prowadził warsztaty literackie. W 2020 roku został zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach.

Pierwszy tomik poetycki – „Postscriptum do milczenia” (1990) – został ufundowany przez anonimowego darczyńcę i ukazał się w Toronto (sam autor dowiedział się o nim dopiero po 8 latach). Ogłosił drukiem tomiki: „Mały koncert dla samotnego kronopia” (1991), „Hafty, kronopie, bez” (1992), „Mleko kronopi glosolalijne” (1994), „Walka z chorym aniołem” (1997). Wydał również powieści: „Nie-my” i „Hesychia”, publikowane na łamach czasopisma „Kurjer Krywbasu”. Jest również autorem zbioru opowiadań „Zaklinanie niewidzialnych skrzydeł” (2001). Profetyczny poemat „Barykady na Krzyżu” ukazał się już po śmierci autora.

Laureat Nagrody Międzynarodowego Konkursu Poetyckiego w Triuggio we Włoszech (1994), Nagrody Fundacji im. J. Baczynskiego „W zwierciadle słowa” (USA, 1997), Ogólnoukraińskiej Nagrody im. Iwana Ohijenki w dziedzinie literatury (2001).

dowiedz się więcej