Lamed Szapiro

Lamed Szapiro (ur. 1878 w Rzyszczowie na terenie Ukrainy, zm. 1948 w Los Angeles) – żydowski prozaik i poeta. Pisał w jidysz, po rosyjsku i po hebrajsku. Pierwsze kroki literackie stawiał w Warszawie, gdzie pracował również jako korespondent żydowskiego czasopisma „Der Fraynt”. Zadebiutował utworem „Skrzydła”.

Twórczo rozwinął się w Nowym Jorku i w Los Angeles, gdzie spędził resztę życia. W „The Forward” opublikował pierwsze opowieści o pogromie. Wydał m.in.: „Pocałunek” (1907), „Wylej swój gniew” (1908), „Krzyż” (1909), „W martwym mieście” (1910), „Po nowojorsku” (1931), „Pisma” (1949). Jego najbardziej znane utwory to „Biała chała” oraz „Żydowskie królestwo”. Prawdopodobnie jest pierwszym autorem, który w swoich utworach opisywał pogrom na ludności żydowskiej.