Uładzimier Arłoŭ

Uładzimier Arłoŭ (ur. 1952 w Połocku) – jeden z najpopularniejszych białoruskich poetów, historyk i prozaik. Po studiach na wydziale historii na uniwersytecie w Mińsku pracował jako nauczyciel i jako dziennikarz w Nowopołocku. Od 1988 roku współpracował z wydawnictwem „Mastackaja litaratura”, wtedy też wstąpił do „Białoruskiego Frontu Ludowego”. W 1996 roku został zwolniony z pracy w wydawnictwie za „wydawanie wątpliwej jakości literatury historycznej i innej”.

W wyborach prezydenckich wspierał kandydatów demokratycznych. W 2007 roku jego utwory zostały usunięte z programu szkolnego. Aktywnie działał w białoruskim „PEN Clubie” i w niezależnym „Związku Pisarzy Białoruskich”. Opublikował ponad 20 tomów prozy i kilka zbiorów poezji. Za książkę „Tańce nad miastem” otrzymał nagrodę im. Jerzego Giedroycia (2018). Jego utwory tłumaczono na wiele języków. Po polsku ukazały się dwa wybory opowiadań („Requiem dla piły motorowej”, 2000; „Kochanek jej wysokości”, 2006) oraz tom wierszy „Prom przez Kanał la Manche” (2009). Został uhonorowany nagrodą „Europejski Poeta Wolności” (2010).

Jego wygrana w pierwszej edycji gdańskiej nagrody „Europejski Poeta Wolności” pięknie łączy go z Agne Žagrakalyte, o której pisałeś wcześniej.