Mira Ledowska

Mira Ledowska (ur. 1937 w Tłumaczu) – z domu Krum. Ocalona z Holokaustu. Nauczycielka języka polskiego w Izraelu. Babka oraz ciotka Miry zostały w czasie likwidacji dzielnicy żydowskiej wywiezione do obozu zagłady w Bełżcu. Tragicznie zginął również nowo narodzony brat Miry.

Mirę wraz z rodzicami miejscowy rolnik furmanką wywiózł z getta. Najpierw ukrywali się w młynie u pana Dwolińskiego w Beremianach, potem – w lesie. Ojciec Miry, na którego doniósł polski leśniczy, został na oczach matki i córki zastrzelony przez niemieckiego żołnierza. Mira wraz z matką trafiły do miejscowości Pużniki, gdzie zostały przyjęte przez Antoninę Działoszyńską. Pani Działoszyńska – z pomocą miejscowego proboszcza – załatwiła kobietom fałszywe dokumenty. W jej domu Mira i jej matka – jako „Adela i Maria Kowalik” – przeżyły okupację.

Po pobycie w Monasterzyskach i w Jeleniej Górze przeprowadziły się do Wrocławia. Mira ukończyła seminarium nauczycielskie i rozpoczęła studia polonistyczne, jednak w 1957 roku – po antysemickim incydencie na uczelni – przerwała naukę i wyemigrowała do Izraela. Tam wyszła za mąż za Bronisława Ledowskiego, pochodzącego z Łodzi. Skończyła hebraistykę i przez 36 lat pracowała jako nauczycielka przedmiotów hebrajskich. W 2001 roku została zatrudniona w „Instytucie Polskim” w Tel Awiwie. Podczas spotkań z młodzieżą opowiada historię swojej rodziny i „Sprawiedliwych wśród Narodów Świata”.