
Alhierd Bacharewicz
Alhierd Bacharevič (ur. 1975 w Mińsku) − białoruski pisarz. Wydał ponad 20 książek, w tym: „Dzieci Alindarki” (2014), „Psy Europy” (2017), „Chłopiec i śnieg” (2022), „Plac zwycięstwa” (2022), „Papierowy golem” (2024). W 2022 roku opublikował pierwszy tomik poezji „Wiersze”. Powieści „Psy Europy” (2017) oraz „Ostatnia książka pana A.” (2020) zostały wpisane przez władze białoruskie na listę publikacji ekstremistycznych. Powieść „Szabany” doczekała się inscenizacji w Narodowym Teatrze im. Janki Kupały w Mińsku, a powieść „Psy Europy” została przeniesiona na scenę przez Białoruski Wolny Teatr i przez Niezależną Grupę Teatralną Kupałowcy. W 2023 roku Kupałowcy wystawili także w Polsce sztukę na podstawie książki „Plac Zwycięstwa”. Thomas Weiler, tłumacz, za przekład powieści „Psy Europy” otrzymał nagrodę Paula Celana za najlepsze tłumaczenie powieści zagranicznej na język niemiecki (2024). Książki Bachareviča tłumaczono na języki: angielski, niemiecki, rosyjski, polski, francuski. Laureat nagrody „Gliniany Weles” (2002), czterokrotny laureat drugiej Nagrody Literackiej im. Jerzego Giedroycia (2012, 2013, 2015, 2016), dwukrotnie (2014, 2017) nagrodzony w Białorusi za „Książkę Roku”. Laureat Nagrody Erwina Piscatora (2021). Finalista Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus” (2022). Finalista Nagrody Literackiej Miasta Hamburga (2024). Odznaczony Medalem Orderu Pogoni (2023). Od 2020 roku mieszka z żoną – Julią Cimafiejewą, poetką – na emigracji.
WSPOMINALIŚMY O NIM TEŻ TUTAJ
















